Wszystko zaczęło się od patrzenia. Od piętnastu lat obserwuję wnętrza przez obiektyw aparatu i to właśnie fotografia ukształtowała mój sposób myślenia o przestrzeni. Nauczyła mnie pokory wobec światła i cierpliwości w szukaniu proporcji, które sprawiają, że w danym miejscu po prostu chce się być. Z czasem zrozumiałam, że najpiękniejsze kadry to te, które nie są idealnie ustawione, ale te, w których przedmioty i cienie opowiadają autentyczną historię domowników.

Dziś to fotograficzne „oko” wykorzystuję do współtworzenia miejsc. Moje podejście opiera się na uważnej obserwacji, sprawdzam, jak słońce wędruje po Twoich ścianach, gdzie najchętniej odpoczywasz i jakie detale sprawiają, że czujesz się u siebie. Nie szukam gotowych schematów ani narzuconych trendów. Wolę selekcję i szukanie harmonii w tym, co już masz, lub w tym, co ma dla Ciebie znaczenie.